جعفر 188 مىگويد : « عمل ايشان و صدقات ايشان از بهر آن باطل شد كه نيّت [ 1 ] اساس و بنياد ديوار عملست و چون بنياد ديوار محكم ننهى كه [ 2 ] آن ديوار به تمام رسد » پس چون نيّت ايشان فاسد افتاد عملهاشان مقبول نيامد چنانك كسى در مسجدى درآيد نه به نيّت آنك نماز كند بلك به دزديدن كفش كسى ، او را از درآمدن اين مسجد ثواب طمع نشايد داشتن . قوله تعالى أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها سهل گفت 189 كه : « خداوند تعالى خزينهاى دل را بيافريد و بدان قفلها زد و ايمان را كليد آن ساخت به تمامت قفلهاء دلهاى هيچ طايفه باز نشد الّا دلهاى انبيا و رسل و اوليا و صدّيقان و امّا باقى خلق از دنيا بيرون مىروند قفلها به تمامى ناگشوده از زاهدان و عابدان و علما زيرا كه ايشان كليد را از عقل خود طلب كردند پس كليد را گم كردند و اگر كليد را از توفيق حق طلب كردندى يافتندى و كليد قفل دل آنست كى بدانى كه حق تعالى بر تو مطلع است و بر دل تو و بر اعضاى تو و حواس تو رقيب است كه دم‌به‌دم چه مىنگرى و چون مىنگرى و چه مىشنوى و چون مىشنوى و بچه مشغول مىشوى و همچنين باقى عوارض » . محمّد بن حامد 190 مىگويد كى : « لغزيدن قدمهاى روندگان درين راه از سه چيز باشد يكى تقصير در شكر بخششهاى خداى تعالى و دوم تقصير در كار خدا از ترس ملامت غير خدا و سيم اميد داشتن در غير خداى تعالى و قوّت قدمها درين راه از آن باشد كه پيوسته فضل حق را بنگرد و نظر

--> ( 1 ) - اصل : به نيّت ( 2 ) - ظ : كى